Przypominamy niżej opracowany swojego czasu przez Kompanię Woltyżerów "Przepis musztry y obrotów piechoty", zachowując przy tym pisownię oryginalną. Mimo zachowania oryginalnej, trudniej juz dziś nieco w odbiorze pisowni, jest to niezniemmie obowiązkowa lektura dla wszystkich rekonstruktów tego okresu. Zapraszamy. Zainteresowani znajdą skan całości w zbiorach Polskiej Biblioteki Cyfrowej.
Mamy wielką przyjemność i zaszczyt przedstawić tłumaczenie saskiego regulaminu piechoty lekkiej z 1810 roku. Tłumaczenia tego dokonał nasz Kolega Sas - Jan Snopkiewicz i udostępnił je, by wzbogacić stronę Kompanii Woltyżerów. Jest to dokument o wielkim znaczeniu, bo w zasadzie jedyny tak szczegółowy ze znanych nam regulaminów lekkiej piechoty państwa sprzymierzonego z napoleońską Francją. Dla nas dodatkowo ważne jest to, że król Saski był zarazem nominalnie głową Księstwa Warszawskiego. Można więc wnioskować, że współpraca wojskowa obu państw była na tyle silna, że przynajmniej część udostępnionego tu regulaminu była stosowana również i w Wojsku Księstwa Warszawskiego. Nie mamy dotychczas tego typu instrukcji polskich ani francuskich, mimo poszukiwań prowadzonych przez naszych Przyjaciół w całej Europie, a nawet jeśli są jakieś to albo są znacznie uboższe albo o kilka lat późniejsze, czyli już z czasów Królestwa Polskiego i choć czasem podobne to jednak wzbogacone doświadczeniem kampanii z lat 1812-1815 i dostosowane do nowych warunków współpracy z jegrami rosyjskimi. Serdecznie dziękujemy Sasowi i gratulujemy wytrwałości w pracy tłumacza, którą uwieńczył tak wartościowym efektem. w imieniu Kompanii Woltyżerów Woltyżer Nipi
Walka w szyku rozproszonym w I-szym korpusie armii pod dowództwem marszałka Davouta w 1811 roku
We wrześniu 1811 roku I korpus armii pod dowództwem marszałka Davouta złożony był z natępujących pułków piechoty: 7e, 13e, 15e & 33e régiment d'infanterie légère 12e, 17e, 21e, 25e, 30e, 33e, 48e, 57e, 61e, 85e, 108e & 111e régiment d'infanterie de ligne. Wygląda na to, że generał dywizji Charles Antoine Louis Alexis Morand jest autorem instrukcji, która we wrześniu 1811 roku służyła jako podstawa dla szkolenia wszystkich woltyżerów w tym korpusie. Poniższy list był podpisany przez Davouta:
Pułk Royal-Pologne
Kiedy mówimy o regimentach polskich w służbie francuskiej, natychmiast myślimy o Bonapartem, legionach Dąbrowskiego, Księstwie Warszawskim, szwoleżerach gwardii i Legii Nadwiślańskiej. Mało kto pamięta, że palma pierwszeństwa przypada m.in. gwardii króla Stanisława Leszczyńskiego.
Instynkt piechura
Nikt nie rodzi się jeźdźcem, jednak dzięki chęci i pracy jaka jest do tego niezbędna z piechurów możemy przeistoczyć się w jeźdźców. Nie zdajemy sobie jednak sprawy jak mocno w poprzek tego zamierzenia stoi instynkt piechura, który czuje się bezpiecznie jedynie wtedy, gdy ma pod stopami ziemię a gdy jej brak, strzemiona. Problem w tym, że dopóki ich nie wynaleziono jeźdźcy doskonale sobie radzili bez nich, gdyż instynktownie znajdowali w tej nienaturalnej dla istot dwunożnych sytuacji „ratunek” w jedyne możliwym i najefektywniejszym oparciu się na kościach siedzeniowych, a nie znając anatomii nawet nie zastanawiali się nad tym, że siedząc na grzbiecie konia tak naprawdę dzięki dwupunktowemu podparciu nadal stoją na krótkich odcinakach kości udowej (od główki zamocowanej w miednicy do krętarza mniejszego).
Oto kilka fragmentów z „Dziennika Podręcznego dla podofficerów i żołnierzy”, Drukarnia Xięży Piarów, Warszawa 1807:
Broń rakietowa zajmuje we współczesnym arsenale broni szczególne miejsce. Obecnie bez rakiet nie może obyć się żadna armia - od potężnej armii Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej zaczynając, po małe „armie” krajów, tak zwanego „trzeciego świata”. Podczas swej długiej ewolucji broń ta rozwinęła się od prostych rakiet, o korpusie bambusowym lub papierowym, napędzanych paliwem stałym, przypominających dzisiejsze fajerwerki, do wielu rodzajów rakiet przeciwlotniczych, przeciwpancernych, pocisków międzykontynentalnych zdolnych do przenoszenia głowic nuklearnych. Współczesne rakiety służą celom militarnym, nauce, ale także - podobnie jak niegdyś - rozrywce. Mało kto nie puszczał fajerwerków podczas zabawy sylwestrowej i mało kto, bawiąc się fajerwerkami, zdaje sobie sprawę, o jak dawną historię się właśnie ociera.
Zapraszamy do przeczytania tłumaczenia rozkazu Napoleona Bonapartego odnośnie utworzenia kompanii woltyżerskich. Zostało ono przetłumaczone z francuskiego przez Woltyżera Nipiego w miarę jego możliwości. Zachęcamy do zapoznanie się z oryginałem w języku francuskim. Znaleźć można tekst francuski pod tym linkiem: http://www.stratisc.org/N_3_4.html i poszukać tekstu numer 500[1]
Dynamicznemu rozwojowi jeździectwa po 1990 roku od początku towarzyszyło przekonanie, że dosiad ze skróconymi strzemionami jest poza uprawiającymi ujeżdżenie właściwy dla wszystkich jeźdźców, przy czym powoływano się na wzory wyniesione z drugiej kongresówki (PRL) oraz na przedwojenną polską szkołę jazdy.
Wydarzenia 11-ego listopada 2011 r. na Nowym Świecie w Warszawie w sposób zupełnie niezamierzony rozsławiły środowisko rekonstruktorów epoki napoleońskiej. Raz jeszcze mundur polski tego okresu stał się osią wydarzeń, budził dramatyczne emocje. To co dla jednych było paradą przebierańców, dla innych stanowiło wyraz szacunku dla tradycji. Okazało się, że stare pytania są wciąż aktualne. I że wciąż należy na nie udzielać odpowiedzi. Co sprawia, że ten okres jest dla nas szczególny? Dlaczego niezależnie od dzielących nas różnic śpiewamy „Dał nam przykład Bonaparte”? Przecież ta historia, to raptem lat 18-ście z ponad tysiąca.
Na forum
- Brak postów do publikacji.
Banery
Nasz banner:
Oddziały stowarzyszone:
O nas
English Version
Oddziały Stowarzyszone
Kontakt
Arsenał - Stowarzyszenie Regimentów i Pułków Polskich 1717-1831
ul. Ptasia 4 lok 26
00-138 Warszawa
e-mail: info (at) arsenal.org.pl
Facebook: https://www.facebook.com/arsenal1717.1831
Twitter: @Arsenal17171831
Tapatalk (forum mobilne): Arsenał 1717-1831