Kawaleria (15)
Pułk Royal-Pologne
Kiedy mówimy o regimentach polskich w służbie francuskiej, natychmiast myślimy o Bonapartem, legionach Dąbrowskiego, Księstwie Warszawskim, szwoleżerach gwardii i Legii Nadwiślańskiej. Mało kto pamięta, że palma pierwszeństwa przypada m.in. gwardii króla Stanisława Leszczyńskiego.
Instynkt piechura
Nikt nie rodzi się jeźdźcem, jednak dzięki chęci i pracy jaka jest do tego niezbędna z piechurów możemy przeistoczyć się w jeźdźców. Nie zdajemy sobie jednak sprawy jak mocno w poprzek tego zamierzenia stoi instynkt piechura, który czuje się bezpiecznie jedynie wtedy, gdy ma pod stopami ziemię a gdy jej brak, strzemiona. Problem w tym, że dopóki ich nie wynaleziono jeźdźcy doskonale sobie radzili bez nich, gdyż instynktownie znajdowali w tej nienaturalnej dla istot dwunożnych sytuacji „ratunek” w jedyne możliwym i najefektywniejszym oparciu się na kościach siedzeniowych, a nie znając anatomii nawet nie zastanawiali się nad tym, że siedząc na grzbiecie konia tak naprawdę dzięki dwupunktowemu podparciu nadal stoją na krótkich odcinakach kości udowej (od główki zamocowanej w miednicy do krętarza mniejszego).
Dynamicznemu rozwojowi jeździectwa po 1990 roku od początku towarzyszyło przekonanie, że dosiad ze skróconymi strzemionami jest poza uprawiającymi ujeżdżenie właściwy dla wszystkich jeźdźców, przy czym powoływano się na wzory wyniesione z drugiej kongresówki (PRL) oraz na przedwojenną polską szkołę jazdy.
Wydarzenia 11-ego listopada 2011 r. na Nowym Świecie w Warszawie w sposób zupełnie niezamierzony rozsławiły środowisko rekonstruktorów epoki napoleońskiej. Raz jeszcze mundur polski tego okresu stał się osią wydarzeń, budził dramatyczne emocje. To co dla jednych było paradą przebierańców, dla innych stanowiło wyraz szacunku dla tradycji. Okazało się, że stare pytania są wciąż aktualne. I że wciąż należy na nie udzielać odpowiedzi. Co sprawia, że ten okres jest dla nas szczególny? Dlaczego niezależnie od dzielących nas różnic śpiewamy „Dał nam przykład Bonaparte”? Przecież ta historia, to raptem lat 18-ście z ponad tysiąca.
Anglezowanie „wymyślone” w XIX wieku przez angielskich listonoszy, bez względu na to, czy jedynie po to by poprawić warunki ich pracy, czy po to by ulżyć koniowi, prawidłowo wykonywane spełnia oba cele, nieprawidłowo wykonywane pomaga człowiekowi ze szkodą dla ruchu wierzchowca.
Całkiem niedawno, bo na początku XXI wieku w środowiskach rekonstrukcyjnych zainicjowana została dyskusja na temat jazdy z długimi strzemionami. Grupy rekonstrukcyjne odtwarzające kawalerię polską z czasów napoleońskich starają się nawiązać do tego stylu ale do szerokiej akceptacji jego zalet jest jeszcze bardzo daleko .
Europa przeżyła w historii wiele najazdów. W tym co najmniej po dwakroć ludów walczących konno. Hunowie w IV i V wieku przyczynili się do upadku cesarstwa rzymskiego. W wieku XIII do upadku chrześcijańskiej Europy omal nie doprowadzili Mongołowie. Od tych pierwszych czerpie swoją nazwę Hungaria, czyli współczesne Węgry. Ojczyzna huzarów. Potomkowie tych drugich na ziemiach dawnej Rzeczypospolitej, tworzyli uzbrojone w lance, szable oraz krótką broń palną pułki jazdy tatarskiej, zwane ułanami. Tatarskie słowo oghłan albo ułan oznaczające dosiadającego konia młodzieńca, przyjęte za nazwisko szeregu rodzin tatarskich z czasem zrosło się z polską tradycją w sposób nierozerwalny, wypierając w niepamięć swą tatarską proweniencję. Dziś wielu wie, że "nie masz pana nad ułana, a nad lancę broni". Niewielu pamięta, że słowo to trafiło do nas z języka najeźdźców (czyli tych, którzy najechali, a nie naszli).
Marcin Piontek
Napoleon zwykł mawiać, że "Bez kawalerii, bitwy są nierozstrzygnięte." Kawaleria potrzebna jest na początku bitwy, jako rozpoznanie, w trakcie jako siła mogąc zaatakować przeciwnika z flanki (zwłaszcza, gdy jest nim zaangażowana walką od frontu piechota), tudzież przełamująca frontalnym natarciem, jak też pod koniec bitwy do pościgu za cofającym się wrogiem. Bez tego pościgu wróg mógłby zorganizować się na nowo i stanowić zagrożenie, jakim stali się Prusacy Bluchera podczas kampanii belgijskiej roku 1815-ego.
Munsztuk to nazwa pochodząca z języków germańskich, oznacza rodzaj kiełzna, stosowany do lepszego panowania nad koniem, znany był już w czasach rzymskich i we wczesnym średniowieczu jednak dopiero w wieku XIV znalazł się w powszechnym użyciu.
ROMAN SCHONFELD[1]
Jako wzór do utworzenia ułańskich pułków w armiach obcych posłużyli bezsprzecznie ułani polscy. Zarówno nazwa, przedtem nieznana, jako też i strój wybitnie polski: praktyczna kurtka ułańska i czapka rogata w mniej lub więcej skażonej formie, przetrwały aż do czasów najnowszych we wszystkich prawie państwach europejskich.
Dzieje polskich formacyj wojskowych w armii austriackiej po pierwszym rozbiorze przedstawił obszernie Józef Wawel - Louis w „Okruszynach Historycznych", zbieranych po dawnych aktach, archiwach i dziennikach, wyd. Kraków 1898. Ponieważ mało stosunkowo uwagi poświęcono dotychczas historii organizacji, umundurowania i uzbrojenia tych oddziałów, pozwoliłem sobie., korzystając z powyższego źródła, przypomnieć garść szczegółów, w nadziei, że ktoś z szanownych czytelników zechce pewne może nieścisłości poprawić, względnie szczegóły uzupełnić.
Cesarz Józef II patentem z dn. 16 listopada 1781 r. stworzył hufiec konny, składający się ze szlacheckiej młodzieży polskiej, dobrowolnie przybywającej z kraju, bądź służącej już w wojsku austriackim.
Hufiec ten w sile 60 koni, powołany do służby cesarskiej w Wiedniu, otrzymał nazwę polskiej gwardii, zwanej także gwardią galicyjską. Organizacja jej odbyła się na wzór gwardii węgierskiej. Szeregowcy gwardii polskiej otrzymali żołd i rangę chorążych. w armii, a w r. 1786 posunięto ich do stopnia podporuczników. W zależności od tego stopnia najniższego stworzo no odpowiednie rangi podoficerów i oficerów gwardii. Dowódcą, czyli kapitanem gwardii został ks. Adam Czartoryski, generał Ziem Podolskich, kawaler orderów Orła Białego, św. Stanisława i św. Andrzeja. Stopień kapitana gwardii odpowiadał randze generała kawalerii w armii.
Na forum
- Brak postów do publikacji.
O nas
English Version
Oddziały Stowarzyszone
Kontakt
Arsenał - Stowarzyszenie Regimentów i Pułków Polskich 1717-1831
ul. Ptasia 4 lok 26
00-138 Warszawa
e-mail: info (at) arsenal.org.pl
Facebook: https://www.facebook.com/arsenal1717.1831
Twitter: @Arsenal17171831
Tapatalk (forum mobilne): Arsenał 1717-1831