Piechota (14)
Przypominamy niżej opracowany swojego czasu przez Kompanię Woltyżerów "Przepis musztry y obrotów piechoty", zachowując przy tym pisownię oryginalną. Mimo zachowania oryginalnej, trudniej juz dziś nieco w odbiorze pisowni, jest to niezniemmie obowiązkowa lektura dla wszystkich rekonstruktów tego okresu. Zapraszamy. Zainteresowani znajdą skan całości w zbiorach Polskiej Biblioteki Cyfrowej.
Mamy wielką przyjemność i zaszczyt przedstawić tłumaczenie saskiego regulaminu piechoty lekkiej z 1810 roku. Tłumaczenia tego dokonał nasz Kolega Sas - Jan Snopkiewicz i udostępnił je, by wzbogacić stronę Kompanii Woltyżerów. Jest to dokument o wielkim znaczeniu, bo w zasadzie jedyny tak szczegółowy ze znanych nam regulaminów lekkiej piechoty państwa sprzymierzonego z napoleońską Francją. Dla nas dodatkowo ważne jest to, że król Saski był zarazem nominalnie głową Księstwa Warszawskiego. Można więc wnioskować, że współpraca wojskowa obu państw była na tyle silna, że przynajmniej część udostępnionego tu regulaminu była stosowana również i w Wojsku Księstwa Warszawskiego. Nie mamy dotychczas tego typu instrukcji polskich ani francuskich, mimo poszukiwań prowadzonych przez naszych Przyjaciół w całej Europie, a nawet jeśli są jakieś to albo są znacznie uboższe albo o kilka lat późniejsze, czyli już z czasów Królestwa Polskiego i choć czasem podobne to jednak wzbogacone doświadczeniem kampanii z lat 1812-1815 i dostosowane do nowych warunków współpracy z jegrami rosyjskimi. Serdecznie dziękujemy Sasowi i gratulujemy wytrwałości w pracy tłumacza, którą uwieńczył tak wartościowym efektem. w imieniu Kompanii Woltyżerów Woltyżer Nipi
Walka w szyku rozproszonym w I-szym korpusie armii pod dowództwem marszałka Davouta w 1811 roku
We wrześniu 1811 roku I korpus armii pod dowództwem marszałka Davouta złożony był z natępujących pułków piechoty: 7e, 13e, 15e & 33e régiment d'infanterie légère 12e, 17e, 21e, 25e, 30e, 33e, 48e, 57e, 61e, 85e, 108e & 111e régiment d'infanterie de ligne. Wygląda na to, że generał dywizji Charles Antoine Louis Alexis Morand jest autorem instrukcji, która we wrześniu 1811 roku służyła jako podstawa dla szkolenia wszystkich woltyżerów w tym korpusie. Poniższy list był podpisany przez Davouta:
Oto kilka fragmentów z „Dziennika Podręcznego dla podofficerów i żołnierzy”, Drukarnia Xięży Piarów, Warszawa 1807:
Zapraszamy do przeczytania tłumaczenia rozkazu Napoleona Bonapartego odnośnie utworzenia kompanii woltyżerskich. Zostało ono przetłumaczone z francuskiego przez Woltyżera Nipiego w miarę jego możliwości. Zachęcamy do zapoznanie się z oryginałem w języku francuskim. Znaleźć można tekst francuski pod tym linkiem: http://www.stratisc.org/N_3_4.html i poszukać tekstu numer 500[1]
Niniejsze zestawienie regulaminów i wspomnień z okresu XIX wieku zebrane zostało jako przyczynek do dyskusji "Walka piechura z kawalerzystą". Zapraszamy do zapoznania się i do wymiany poglądów.
Przepis musztry i obrotow dla piechoty francuzkiey wydany w roku 1791.
Tłómaczenie z Francuzkiego. Edycya nowa poprawiona i powiększona przez Inspektora Jeneralnego Broni, cz. IV, Warszawa 1811 s. 203-205:
"837. Aby piechocie odiąć zupełnie bojaźń, którą w niey wzniecić może jazda, wypada, aby officyerowie nieustannie przedkładali żołnierzom.
Poniższy artykuł jest próbą odtworzenia regulaminowego nabijania karabinu skałkowego z początku XIX stulecia. Tekst jest przepisanym fragmentem "Regulaminu Musztry dla Piechoty Wojska Polskiego" z 1810 roku.
CZĘŚĆ I.
1. Pierwsza część szkoły żołnierza ile możności pokazywaną będzie każdemu człowiekowi z osobna, gdyby zaś liczba rekrutów i niedoftatek nauczycieli, do tego przymuszały, można naywięcey dwóch albo trzech ludzi wziąć razem; w tym przypadku postawi się ich w ieden szereg, o krok odstępu bez broni.
Piotr Sawiak, Artur Gniado-Tutakiewicz
Strzelanie z broni czarnoprochowej jest już stałym elementem rekonstrukcji bitew epoki napoleońskiej w naszym kraju. Pojawia się coraz więcej oddziałów ubranych w epokowe mundury i posługujących się skałkowymi karabinami. Salwy, walki woltyżerów, tworzenie czworoboków i nabijanie na 12 tempów, do niedawna oglądane tylko na zachodnioeuropejskich polach bitew, zagościło już u nas na dobre. Mało tego. Wydaje się, że tak dobrych szarży kawaleryjskich oraz wykorzystania efektów pirotechniczych mogą nam wszyscy pozazdrościć. Kto był w zeszłym roku w Gdańsku, Pułtusku i Ciechanowie oraz ostatnio pod Olszynką Grochowską wie, że wyglądało to doskonale. W trakcie udziału w rekonstrukcjach nabyliśmy też sporo doświadczenia, którym, przy okazji publikacji dalszego ciągu "Regulaminu Musztry dla Piechoty Wojska Polskiego" z 1810 roku pragniemy się podzielić.
Nauka
STRZELANIA DO TARCZY
Rzeczą iest wielkiey wagi nauczyć żołnierzy, aby celnie strzelali. Dla wydoskonalenia ich w tym nayistotniey potrzebnym przedmiocie używa się nastepuiących sposobów. Dla każdego batalionu ma bydź zrobiona iedna lub więcey tarcz po 5,5 stop wysokości, a 21 calów szerokości, śrzodek tych oznaczony będzie pasem, czyli pręgą szeroką na trzy cale, koloru odbiiaiącego, u góry podobnież pręga ma bydź dana.
Na forum
- Brak postów do publikacji.
O nas
English Version
Oddziały Stowarzyszone
Kontakt
Arsenał - Stowarzyszenie Regimentów i Pułków Polskich 1717-1831
ul. Ptasia 4 lok 26
00-138 Warszawa
e-mail: info (at) arsenal.org.pl
Facebook: https://www.facebook.com/arsenal1717.1831
Twitter: @Arsenal17171831
Tapatalk (forum mobilne): Arsenał 1717-1831