KT
Inżynier mechanik po Politechnice łódzkiej, w roku 2001 brał udział w organizowaniu Szwadronu RP, autor artykułów o historii polskiej kawalerii, od 10 lat propaguje powrót do historycznego stylu jazdy.
Mniej wodzy, więcej siebie
Podstawowa zasada jaką powinien zaakceptować każdy jeździec, zarówno początkujący jak i zaawansowany, brzmi - jeśli coś w czasie jazdy nie wychodzi, to wina leży zawsze po stronie człowieka, gdyż to on nie potrafi przekazać koniowi właściwej komendy. Pamiętać o tym należy zawsze, przed każdym nawet najprostszym działaniem jakie towarzyszy jeździe konnej. Problem tkwi w tym, że wielu jeźdźców przeszkadza samym sobie, gdyż wydają w czasie jazdy więcej komend niż są tego świadomi, a winą za błędy obciążają wierzchowce.
Instynkt piechura
Nikt nie rodzi się jeźdźcem, jednak dzięki chęci i pracy jaka jest do tego niezbędna z piechurów możemy przeistoczyć się w jeźdźców. Nie zdajemy sobie jednak sprawy jak mocno w poprzek tego zamierzenia stoi instynkt piechura, który czuje się bezpiecznie jedynie wtedy, gdy ma pod stopami ziemię a gdy jej brak, strzemiona. Problem w tym, że dopóki ich nie wynaleziono jeźdźcy doskonale sobie radzili bez nich, gdyż instynktownie znajdowali w tej nienaturalnej dla istot dwunożnych sytuacji „ratunek” w jedyne możliwym i najefektywniejszym oparciu się na kościach siedzeniowych, a nie znając anatomii nawet nie zastanawiali się nad tym, że siedząc na grzbiecie konia tak naprawdę dzięki dwupunktowemu podparciu nadal stoją na krótkich odcinakach kości udowej (od główki zamocowanej w miednicy do krętarza mniejszego).
Moda i chwała kawalerii
Dynamicznemu rozwojowi jeździectwa po 1990 roku od początku towarzyszyło przekonanie, że dosiad ze skróconymi strzemionami jest poza uprawiającymi ujeżdżenie właściwy dla wszystkich jeźdźców, przy czym powoływano się na wzory wyniesione z drugiej kongresówki (PRL) oraz na przedwojenną polską szkołę jazdy.
O brzydkim anglezowaniu słów kilka
Anglezowanie „wymyślone” w XIX wieku przez angielskich listonoszy, bez względu na to, czy jedynie po to by poprawić warunki ich pracy, czy po to by ulżyć koniowi, prawidłowo wykonywane spełnia oba cele, nieprawidłowo wykonywane pomaga człowiekowi ze szkodą dla ruchu wierzchowca.
Czas długich strzemion
Całkiem niedawno, bo na początku XXI wieku w środowiskach rekonstrukcyjnych zainicjowana została dyskusja na temat jazdy z długimi strzemionami. Grupy rekonstrukcyjne odtwarzające kawalerię polską z czasów napoleońskich starają się nawiązać do tego stylu ale do szerokiej akceptacji jego zalet jest jeszcze bardzo daleko .
Munsztuk historyczny
Munsztuk to nazwa pochodząca z języków germańskich, oznacza rodzaj kiełzna, stosowany do lepszego panowania nad koniem, znany był już w czasach rzymskich i we wczesnym średniowieczu jednak dopiero w wieku XIV znalazł się w powszechnym użyciu.
Jazda konna wg Ksenofonta
Ksenofont z Aten żyjący w ok. 430 p.n.e. – 355 p.n.e., grecki historyk, żołnierz, szczęśliwy autor dzieł, które przetrwały do naszych czasów, pomiędzy którymi Hippika czyli Jazda konna
( tłumaczenie Antoni Bronikowski 1860 r.)pomimo, że powstała około 369 r. p. n. e., zawiera informacje pozwalające zweryfikować stan wiedzy hodowców i jeźdźców z przełomu XX i XXI stulecia.
Rekonstrukcja munduru i oporządzenie ułana 7-ego pułku Lansjerów Legii Nadwiślańskiej
Sława pułku Lansjerów i namowy Andrzeja Ziółkowskiego , sprawiły że wybrałem mundur z żółtymi wyłogami zamiast szwoleżerskich amarantów, choć to o szwoleżerach czytałem w czasach, gdy siadanie na koń jeszcze nie zaświtało w mojej głowie.
A gdy już zacząłem jeździć to powrócił mundur, zielony przerabiany z piechocińskiego z jednostek nadwiślańskich gdyż na początku aktywnego rozwoju szwadronu ochotniczego RP w Starej Miłosnej nie było co marzyć o przepisowych , ułańskich z 7-mioma guzikami.
Albuera 1811 - Zapomniana bitwa w świetle pamiętników, regulaminów i opracowań późniejszych
Karol Tomczyk
Pamięć świetnego w swym czasie pułku Lansjerów Nadwiślańskich, znanego w epoce napoleońskiej bardziej niż szwoleżerowie gwardii, zapomnianego przez lata, wraca dzięki wysiłkom zapaleńców do których i ja należę.
Nie jestem historykiem zawodowym lecz doświadczenie jeździeckie jakie zdobyłem zainspirowany sławą naszych przodków, uczestnictwo, pieszo i konno, w wielu rekonstrukcjach bitew daje mi prawo zabranie głosu w sprawie bitwy pod Albuerą.
O bitwie pisano wiele, głownie absorbowała Anglików z powodu żywej nadal pamięci o wyjątkowo wysokich stratach jakie poniosła ich piechota w tej bitwie, wertując materiał piśmienny nasuwa się podejrzenie, że Anglicy uznający się za zwycięzców, głębiej przeżywają nie tyle bezpośrednie straty jakie zadały im polskie lance a to, że to właśnie one odebrały im szansę faktycznego zwycięstwa nad Francuzami.
Na forum
- Brak postów do publikacji.
O nas
English Version
Oddziały Stowarzyszone
Kontakt
Arsenał - Stowarzyszenie Regimentów i Pułków Polskich 1717-1831
ul. Ptasia 4 lok 26
00-138 Warszawa
e-mail: info (at) arsenal.org.pl
Facebook: https://www.facebook.com/arsenal1717.1831
Twitter: @Arsenal17171831
Tapatalk (forum mobilne): Arsenał 1717-1831