Koroniarz
Przewodniczący zarządu Arsenał - stowarzyszenie regimentów i pułków polskich 1717-1831. Autor licznych publikacji na temat polskiej kawalerii i jej współczensej rekonstrukcji, publikowanych w kraju i zagranicą.
Ćwierć wieku dziesiątego szwadronu
W dniach 17-19 października w malowniczym Noyers sur Serein w Burgundii mieliśmy okazje uczestniczyć w obchodach 25-tej rocznicy powstania Dziesiątego Szwadronu (X-eme Escadron), zrzeszającego strzelców konnych (szaserów) gwardii, a od pewnego czasu również i grenadierów konnych gwardii cesarza Napoleona.
Antoine-Charles-Louis de Lasalle
Miłośnikom historii kawalerii słowa "Koniec żartów, panowie, zaczynają się schody." odruchowo kojarzą się z Wieniawą-Długoszewskim. Sęk w tym, że jako pierwszy wyrzekł je Antoine-Charles-Louis de La Salle. W słowach Wieniawy krył się więc żart podwójny: związany z sytuacją (wjazd na koniu do warszawskiej Adrii), oraz jej odniesieniem do ojca francuskiej lekkiej kawalerii. Człowieka z krwi i kości, która łączył w sobie bitność Kmicica z przebiegłością pana Zagłoby. Odważnego po granice szaleństwa, który żył wedle maksymy: Tout hussard qui n’est pas mort à trente ans est un Jean-Foutre! ("huzar, który dożyje trzydziestki to ciota!") i zgodnie z nią zginął. Wielkiego przyjaciela Polaków. Warto o nim przypomnieć.
Otwarcie wystawy "Pułk Lekkokonny Polski Gwardii 1807 - 1815" w Muzeum Romantyzmu w Opinogórze
6 lipca, Muzeum Romantyzmu w Opinogórze, otworzyło we Dworze Krasińskich wystawę eksponatów ze zbiorów p. Stanisława Ledóchowskiego pt: "Pułk Lekkokonny Polski Gwardii 1807 - 1815". W kościele parafialnym została odprawiona msza św. w intencji gen. Wincentego Krasińskiego i jego szwoleżerów, a w krypcie i na pobliskim cmentarzu złożone zostały wieńce i zapalone znicze na grobach dowódcy pułku i pochowanych tam jego podkomendnych. Całości towarzyszył koncert w wykonaniu uczniów, absolwentów i nauczycieli Państwowej Szkoły Muzycznej I i II stopnia w Mławie.
Pożegnanie gwardii, Fontainebleau 1814-2014
Jakkolwiek historia wojen napoleońskich kończy się dopiero epopeją 100 dni zwieńczonych dramatem bitwy pod Waterloo, to jej widocznym preludium był rok 1814-ty i dni zdrady marszałków Francji, którzy porozumiawszy się z carem Aleksandrem opuścili Napoleona. Wtedy to jedynymi zwartymi oddziałami, które przedarły się do cesarza były polskie pułki szwoleżerów i eklererów (zwiadowców) gwardii wraz ze szwadronem 7-ego pułku ułanów-lansjerów Legii Nadwiślańskiej. Ich przybycie do Fontainebleau nie mogło cofnąć abdykacji, to wpisało się w godną postawę całości wojsk polskich, która zapewniła im na mocy traktatu abdykacyjnego powrót do kraju z bronią i sztandarami w ręku.
Pułk Royal-Pologne
Kiedy mówimy o regimentach polskich w służbie francuskiej, natychmiast myślimy o Bonapartem, legionach Dąbrowskiego, Księstwie Warszawskim, szwoleżerach gwardii i Legii Nadwiślańskiej. Mało kto pamięta, że palma pierwszeństwa przypada m.in. gwardii króla Stanisława Leszczyńskiego.
Rekonstrukcja kawalerii okresu wojen napoleońskich. Część I: jednostki polskie w służbie francuskiej.
Wydarzenia 11-ego listopada 2011 r. na Nowym Świecie w Warszawie w sposób zupełnie niezamierzony rozsławiły środowisko rekonstruktorów epoki napoleońskiej. Raz jeszcze mundur polski tego okresu stał się osią wydarzeń, budził dramatyczne emocje. To co dla jednych było paradą przebierańców, dla innych stanowiło wyraz szacunku dla tradycji. Okazało się, że stare pytania są wciąż aktualne. I że wciąż należy na nie udzielać odpowiedzi. Co sprawia, że ten okres jest dla nas szczególny? Dlaczego niezależnie od dzielących nas różnic śpiewamy „Dał nam przykład Bonaparte”? Przecież ta historia, to raptem lat 18-ście z ponad tysiąca.
Rekonstrukcja kawalerii okresu wojen napoleońskich. Część III: kawaleria Księstwa Warszawskiego. Ułani.
Europa przeżyła w historii wiele najazdów. W tym co najmniej po dwakroć ludów walczących konno. Hunowie w IV i V wieku przyczynili się do upadku cesarstwa rzymskiego. W wieku XIII do upadku chrześcijańskiej Europy omal nie doprowadzili Mongołowie. Od tych pierwszych czerpie swoją nazwę Hungaria, czyli współczesne Węgry. Ojczyzna huzarów. Potomkowie tych drugich na ziemiach dawnej Rzeczypospolitej, tworzyli uzbrojone w lance, szable oraz krótką broń palną pułki jazdy tatarskiej, zwane ułanami. Tatarskie słowo oghłan albo ułan oznaczające dosiadającego konia młodzieńca, przyjęte za nazwisko szeregu rodzin tatarskich z czasem zrosło się z polską tradycją w sposób nierozerwalny, wypierając w niepamięć swą tatarską proweniencję. Dziś wielu wie, że "nie masz pana nad ułana, a nad lancę broni". Niewielu pamięta, że słowo to trafiło do nas z języka najeźdźców (czyli tych, którzy najechali, a nie naszli).
Organizacja kawalerii doby wojen napoleońskich
Marcin Piontek
Napoleon zwykł mawiać, że "Bez kawalerii, bitwy są nierozstrzygnięte." Kawaleria potrzebna jest na początku bitwy, jako rozpoznanie, w trakcie jako siła mogąc zaatakować przeciwnika z flanki (zwłaszcza, gdy jest nim zaangażowana walką od frontu piechota), tudzież przełamująca frontalnym natarciem, jak też pod koniec bitwy do pościgu za cofającym się wrogiem. Bez tego pościgu wróg mógłby zorganizować się na nowo i stanowić zagrożenie, jakim stali się Prusacy Bluchera podczas kampanii belgijskiej roku 1815-ego.
Rekonstrukcja kawalerii okresu wojen napoleońskich. Część II: kawaleria Księstwa Warszawskiego. Strzelcy konni
Jeden z najsławniejszych naszych pamiętnikarzy okresu wojen napoleońskich, imć Aleksander Fredro, w pisanym po latach „Trzy po trzy. Pamiętniki z epoki napoleońskiej” pisał: „(...) byłem jeszcze dziecięciem, kiedy do mojej ciotki Ruckiej, mieszkającej w Mały, przyjechał pan Bogusz, gwardzista galicyjski, będący na urlopie w sąsiedztwie. Przyjechał konno w stosowanym kapeluszu z kitką i w kolistym płaszczu. Od tego czasu kapelusz z kitką i płaszcz kolisty uczepiły się mojej głowy i stały się celem gorących życzeń. Po wszystkich kopertach i na każdym świstku rysowałem siebie jako wojskowego, ale czy to atakującego, czy triumfującego – zawsze z kitką, zawsze w płaszczu. Z dzieciństwa więc uniosłem miłość do kolistego płaszcza i zachowałem ją po części i w późniejszym wieku. Zbliżyłem się (…) do ideału mego, wstępując do 5-go pułku Strzelców konnych (...). Na wiosnę 1812 r. los wysunął mnie naprzód. Miałem lat ośmnaście. Zostałem kapitanem adiutantem majorem w 5-tym pułku strzelców konnych. Nie dość więc, że awansowałem, nie dość, że mnie zdolnym uznano pełnić obowiązki adiutanta pułkowego, co większej czynności i większej znajomości służby wymagało niż dowództwo kompanii, ale jeszcze do tego awansowałem z nowego do starego pułku.”
Waterloo 2008
At 20th-22nd of June at Waterloo had place 10th „jubilee” napoleonic bivouac and battle reconstruction. The bigest serial reenactment event of napoleonic period was participated in three separate camps: French- at Napoleon's last quarters in Vieux-Genappe and nearby farm and at Hougoumont farm – allied forces.Saturday was full of training, at the evening was a battlle at Plancenoit. Next day was a day of battle at Hougoumont.
Na forum
- Brak postów do publikacji.
O nas
English Version
Oddziały Stowarzyszone
Kontakt
Arsenał - Stowarzyszenie Regimentów i Pułków Polskich 1717-1831
ul. Ptasia 4 lok 26
00-138 Warszawa
e-mail: info (at) arsenal.org.pl
Facebook: https://www.facebook.com/arsenal1717.1831
Twitter: @Arsenal17171831
Tapatalk (forum mobilne): Arsenał 1717-1831