Maria J. Turos
Czynny lekarz i wykładowca w Warszawskim Uniwersytecie Medycznym. Popularyzator historii medycyny, ze szczególnym uwzględnieniem medycyny wojskowej okresu wojen napoleońskich. Autorka licznych publikacji, inicjatorka wystaw, oraz uczestniczka konferencji poświęconych okresowi XVIII-XIX wieku.
Ostatni rok życia księcia Józefa Poniatowskiego w świetle badań medycznych
Stowarzyszenie Miłośników Dawnej Broni i Barwy, oddział stołeczny im. Mjra Franciszka Pukackiego
uprzejmie zaprasza na spotkanie na którym :
Pani Maria Joanna TUROS
wygłosi referat n.t.
OSTATNI ROK ŻYCIA KSIĘCIA JÓZEFA PONIATOWSKIEGO W ŚWIETLE BADAŃ MEDYCZNYCH
Uprzejmie informujemy, że spotkanie odbędzie się w czwartek 12 czerwca 2014 r. o godz. 17:00 w gmachu Muzeum Wojska Polskiego, Al. Jerozolimskie 3, Warszawa
„...na trzeźwo...” czy jednak ze znieczuleniem. Zwalczanie bólu według R. J. Czerwiakowskiego
...czyli próba odpowiedzi na pytanie czy w początkach XIX wieku chirurdzy wojskowi stosowali leki uśmierzające ból.
W jaki sposób można skutecznie rozwiać wątpliwości, czy w epoce napoleońskiej, wbrew potocznym poglądom i literaturze popularnonaukowej przyczyniającej się najsilniej do kształtowania potocznej opinii[i], lekarze wojskowi używali w codziennej praktyce środki przeciwbólowe. Oczywiście docierając do źródeł, które stanowczo za rzadko są wykorzystywane. Wypada więc zapoznać się z poglądami jakie na temat leków służących do zwalczania bólu wyrażał wychowawca całego pokolenia chirurgów przełomu XVIII i XIX w. czyli Rafał Józef Czerwiakowski[ii].
Polska chirurgia wojenna 1807-1830
Dnia 29 stycznia w Muzeum Wojska Polskiego przy Al. Jerozolimskich 3 w Warszawie nastąpiło uroczyste otwarcie wystawy prof. Marii Joanny Turos
Polska chirurgia wojenna 1807-30
Wprowadzeniem do tematu wystawy był wykład pt.:
"Wojenna przygoda - analiza zranienia Jana H. Kozietulskiego w świetle wiedzy medycznej początków XIX wieku."
którego zapis filmowy przedstawiamy niżej.
Historia zranienia Jana Kozietulskiego w świetle zachowanych dowodów materialnych
Maria J. Turos
Warszawski Uniwersytet Medyczny.
Ilekroć zwiedzam muzeum i patrzę na eksponaty zgromadzone w gablotach, tylekroć, nasuwa mi się pytanie, może nie tyle o autentyczność prezentowanych zbiorów lecz o coś bardziej osobistego, co nieodrodnie związane jest z tymi przedmiotami. Kim był ów człowiek, który posługiwał się danym obiektem. Kto trzymał w ręku ten miecz bądź szablę, strzelał z pistoletu, jadł i pił na luksusowej zastawie stołowej, przeglądał się w zwierciadle, czy wreszcie nosił, ten trochę już wyblakły i przyszarzały mundur.
Tak też pomyślałam patrząc na uniform jednego z naszych wielkich bohaterów okresu wojen napoleońskich, uczestnika szarży pod Somosierrą – Jana Leona Kozietulskiego.
Raszyn 1809 - powieściowy, malarski i prawdziwy: czyli historyk medycyny czyta książkę.
Na konstruowanie obrazu wydarzeń historycznych zasadniczy wpływ, prócz przekazów faktograficznych i tekstów źródłowych mają również lektury oraz fascynacje pochodzące często jeszcze z okresu młodości. Podlegając weryfikacji niejednokrotnie ulegają destrukcji - czy bardziej nowocześnie - dekonstrukcji1, bądź utrwalają się w pamięci odbiorcy tworząc określony mit historyczny, wytworzony często na zasadzie „…wędrówki po tematach…”2.
Mroźne tchnienie Iławy Pruskiej
Maria J. Turos
Val - de - Grâce czerwiec 2006 - korespondencja z Francji
Do napisania tego tekstu sprowokował mnie doskonale znany obraz Grossa „Napoleon pod Iławą Pruską”. Ja osobiście wolę inne. Jeden z nich - świetna technicznie kopia - wisi tu nad automatem z napojami, więc ilekroć w przerwie między wykładami, chcę się napić herbaty, [o co wcale nie jest tak łatwo - a ja kawy nie lubię] muszę, choć przelotnie rzucić nań okiem. W oryginale to płótno pędzla Girodeta nosi dużo mniej chwalebny tytuł „Ambulans spod Iławy” [czasem sygnowane „Larrey w Iławie Pruskiej”]. Biorę styropianowy kubeczek i siadam na wprost na ławce.
Ostatnia bitwa J. D. Larreya
Miesiąc lipiec to dla osoby zajmującej się historią medycyny, a do tego jeszcze, że sparafrazuję myśl A. Gołubiewa „…uniesionej historią…”1 epoki napoleońskiej to okres zamknięty niejako przez dwie daty. Otóż 8 lipca 1766 roku przyszedł na świat w położonym u stóp Pirenejów miasteczku Beaudean Jan Dominik Larrey. Zmarł również w lipcu, wracając z inspekcji szpitali wojskowych w Algierii, której podjął się mimo podeszłego wieku, było to w Lyonie 25 lipca 1842 roku.
„...przed nami Warszawa...” Okruszek wydarzeń sprzed lat 200.
Pogoda przypuszczalnie była późnojesienna, ponury półmrok, wichura, zacinający deszcz ze śniegiem, gdy zamienionym w grzęzawisko traktem, od strony Poznania, w ślad za korpusami Wielkiej Armii - i raczej w dalekich ogonach - może konno, a może na koźle ambulansu dotarł do Warszawy Jan Dominik Larrey. Zobaczył jeszcze jedno miasto na trasie swoich wędrówek z wojskiem Napoleona. Jakie - no cóż; z jednej strony opustoszałe po wyjściu Prusaków i Rosjan, a zarazem tętniące życiem, nadzieją żywioną przez Polaków na odzyskanie niepodległości.
Essling, Aspern, wyspa Löbau
Czyli historyk medycyny czyta „Bitwę”.
Maria J. Turos
Kiedy biorę do ręki powieść historyczną zawsze zastanawiam się czy warto? Nie, nie czy warto czytać, ale czy warto irytować się widząc kolejny przyozdobiony banderolą z napisem „...bestseller...” tom, który po otwarciu okazuje się być niewiele więcej warty od przeciętnego „...czytadła...” jakie znajduję na stacji metra. Tak było i w przypadku „Bitwy” Patricka Rambaud nagrodzonej w 1997 roku Prix de Goncourt1. Polskie recenzje tej powieści wydanej w 2004 roku2 również były niezwykle pochlebne3.
„...człowiek któremu mogłem zaufać...”
Niedawno z przyjemnością obejrzałam w wersji DVD obraz „Jeniec Europy” autorstwa zmarłego w bieżącym roku wybitnego twórcy kina polskiego Jerzego Kawalerowiczai. Możliwość zatrzymania wybranych kadrów pozwoliła mi dokładniej zapoznać się ze sceną pisania testamentu przez ciężko chorego już cesarza. Padają kolejne donacje: dla syna, owego ukochanego „Orlątka”, dla innych ludzi z bliskiego otoczenia, generałów, którzy dzielili z Nim wygnanie. Jedno tylko nazwisko twórca pomija milczeniem, zawieszając jak gdyby w tym momencie akcję dramatu.
Na forum
- Brak postów do publikacji.
O nas
English Version
Oddziały Stowarzyszone
Kontakt
Arsenał - Stowarzyszenie Regimentów i Pułków Polskich 1717-1831
ul. Ptasia 4 lok 26
00-138 Warszawa
e-mail: info (at) arsenal.org.pl
Facebook: https://www.facebook.com/arsenal1717.1831
Twitter: @Arsenal17171831
Tapatalk (forum mobilne): Arsenał 1717-1831