Linia umocnień perekopskich, zamykająca przesmyk prowadzący na Półwysep Krymski składała się wału ziemnego w kształcie narożnika skierowanego ku północy, z czterema kamiennymi basztami i fosy. W wierzchołku narożnika znajdowała się kamienna brama broniona przez artylerię, za którą posadowiona była niewielka fortalicja w kształcie prostokąta z czterema małymi bastionami po rogach, obsadzona janczarami.
Po dotarciu z armią do Perekopu feldmarszałek wysłał do chana manifest z żądaniem poddania Krymu i uznania zwierzchnictwa Rosji, który został odrzucony. 30 maja 1736 r. wojsko rosyjskie zajęło pozycje do szturmu, który został wyznaczony na następny dzień. Do szturmu wyznaczono 15 pułków piechoty i 11 pułków dragońskich, razem 30 tyś. Ludzi. Munnich zapowiedział, iż ten z oficerów, który pierwszy wedrze się na wał, zostanie awansowany o jeden stopień. Szturm miano przeprowadzić na lewe, słabiej umocnione skrzydło wału. Tuż przed właściwym szturmem przeprowadzono pozorowany atak na prawy wał, wspierany ogniem armatnim z dwóch specjalnie usypanych redut. Wał został zdobyty w ciągu pół godziny, wkrótce poddały się baszty. 2 czerwca poddała się forteczka. Droga na Krym była otwarta.