z Bożey Łaski
My A L E X A N D E R I.
Cesarz Wszech Rossyi, Król Polski
etc. etc. etc.
Wszem w obec i Każdemu komu o tem wiedzieć należy, a mianowicie Obywatelom Królestwa
Naszego Polskiego wiadomo czyniemy, iż Izba Senatorska i Izba Poselska stosownie do
przedstawionego w imieniu Naszem proiektu i po wysłuchaniu Mówców Rady Stanu i Kommissyów
Seymowych, uchwaliły co następuie:
Prawo Kodexu karzącego dla Królestwa Polskiego. Stan prawny: 2006-10-04
zmiany:
1825-08-06 Dz.PrKP.1825.9.40/1
           Dz.PrKP.1825.9.40/2 art. 9 XII
O zbrodniach fałszowania monet i publicznych, papierów kredytowych.
Artykuł 101.
Zbrodnia fałszowania monet.
Zbrodnię fałszowania monet popełnia ten:

a Kto pod iakimkolwiek bądź i gdziekolwiek używanym stęplem, z dobrych kruszców mniey ważne, albo z
poślednieyszych kruszców fałszywe pieniądze biie lub odlewa, i takowey monecie fałszywey, pozór
ważnych i dobrych pieniędzy daie.

b. Kto przębiiaiąc pieniądze daie im pozorną postać sztuk większey wartości.

c. Kto nakoniec narzędzia do fałszowania monet z wiadomością celu, dostarcza, lub jakimkolwiek
innym sposobem do tegoż fałszowania w okolicznościach powyższych przyczynia się.

Artykuł 102.
Kara.
Zbrodnia takowa pociąga za sobą karę ciężkiego więzienia od lat 3 aż do lat 10.

Artykuł 103.
Odesłanie do II. księgi.
Inne pomnieysze przypadki fałszowania lub bicia monet, puszczanie onych w bieg publiczny,
wspólnictwo, tudzież same usiłowane, lecz niedokonane ieszcze fałszowanie, lub bicie monet, do
przepisów prawa księgi II należą.

Artykuł 104.
Fałszowanie papierów publicznych kredytowych.
Podobnie zbrodni dopuszcza się ten, kto publiczne papiery kredytowe, same przez się bieg gotowych
pieniędzy mające, lub zapisy długów rządowych przez skarb publiczny wydawane iako to obligacye
skarbowe, podrabia i fałszuie; lub kto na takowych papierach prawdziwych, wyrażoną ilość na większą
przeistacza, bez względu, czyli takowe fałszowanie tyczy się papierów publicznych kraiu tuteyszego,
lub kraiów w obcych pod iakimkolwiek bądź nazwiskiem, czyli fałszywe papiery weszły w obieg
publiczny lub
nie, i czyli szkoda ztąd wynikła lub nie.

Artykuł 105.
Kara na takową zbrodnię iest ta sarna, iak za zbrodnię fałszowania monet. Jeżeli iednak z
fałszowania papierów publicznych kredytowych wielka wynikła szkoda, lub sfałszowane papiery do
rozróżnienia od prawdziwych nader trudne były, natenczas ma mieysce kara więzienia warownego od lat
10 do lat 20 z zaostrzeniem przez piętnowanie.

Artykuł 106.
Wspólnicy i uczestnicy.
Wspólnicy fałszowania papierów kredytowych, tudzież uczestnicy i ci którzy w porozumieniu się ze
sprawcami fałszywe papiery w obieg publiczny puszczaią, podlegać będą w miarę okoliczności w
powyższym artykule wyrażonych, tey samey karze jak fałszerze papierów publicznych kredytowych.

Artykuł 107.
Usiłowanie.
Usiłowane lecz leszcze niedokonane fałszowanie papierów publicznych kredytowych, wiezieniem
ciężkiem od lat 3 do 6 karane będzie.

Artykuł 108.
Przypadek bezkarności fałszerzów.
Fałszerze monet i papierów publicznych kredytowych, będą wolni od wszelkiey kary, ieżeli przed
dokonaniem takowych zbrodni i przed rozpoczętem urzędowem śledztwem, wyiawili i donieśli
zwierzchności sprawców; tudzież ieżeli po rozpoczętych nawet śledztwach, podali sposobność do
schwytania .współwinnych. Takowe iednak osoby mogą na czas pewny, pod dozór policyi bydź
oddane.DZIAŁ XIII.
O zbrodniach zgwałcenia niewiasty, lub użycia cielesnego osoby 14 lat niemiącey.
Artykuł 109.
Zgwałcenie niewiasty.
Kto niewiastę przez niebezpieczne groźby, użycie rzeczywistego gwałtu, lub przez podstępne upoienie
wprawia w niemożność sprzeciwienia się cielesney chuci, i w takowym stanie namiętnoćci swey dogadza,
ten popełnia zbrodnię zgwałcenia niewiasty.

Artykuł 110.
Kara.
Kara za takową zbrodnię iest więzienie ciężkie od lat 3 do 10. W przypadku iednak gdyby zgwałcenie
znaczny uszczerbek na zdrowiu lub życiu osoby zgwałconey zrządziło, lub gdyby gwałciciel był
duchownym, nauczycielem, lekarzem, sługą, dozorcą, lub władzę opiekuńczą nad osobą zgwałconą
maiącym, kara więzienia warownego od lat 10 do lat 20 wymierzona bydź może.

Artykuł 111.
Uwiedzenie i użycie cielesne osoby lat 14 nie maiącey.
Każde uwiedzenie, połączone z użyciem cielesnem osoby która lat 14 wieku swego nie ukończyła
uważane będzie iak zgwałcenie i tey samey iak w artykule powyższym ulegać będzie karze.

Artykuł 112.
Odesłanie do księgi II.
Inne występki cielesne poprawczo karane bydź maią.DZIAŁ XIV.
O zbrodni morderstwa i zabójstwa.
Artykuł 113.
Morderstwo.
Kto w zamiarze odięcia życia człowiekowi dopuszcza się czynu z którego śmierć koniecznie następuie,
ten zbrodnię morderstwa popełnia.

Artykuł 114.
Rodzaie morderstw.
Rodzaie morderstw są następuiące:

1. Morderstwo zdradzieckie, które się popełnia zadaniem trucizny, lub innym zdradliwym sposobem.;

2. Morderstwo rozbóynicze, które w celu osiągnienia cudzey własności przez użycie gwałtu przeciw
osobie wykonywa się.

3. Morderstwo nasadzone, do którego popełnienia kto naiętym, lub innym sposobem przez trzecią osobę
nakłonionym został.

4. Morderstwo proste, które do żadnego z wyż oznaczony rodzaiów morderstw nie należy.

Artykuł 115.
Kara na morderstwo dokonane, przeciw sprawcom i współsprawcom.
Za każde morderstwo dokonane, tak bezpośredni mordercy, iako i ten który nasadził, tudzież
współsprawcy którzy do wykonania czynu bezpośrednio byli pomocą, śmiercią karani będą, z
zastosowaniem obostrzenia art. 28 przepisanego, ieżeli mordercy względem osoby zamordowaney w
szczególnych, zostawali obowiązkach.

Artykuł 116.
Kara na wspólników:
Ci, którzy sposobem art. 21 i 22. wytkniętym, do dokonanego morderstwa prostego przyłożyli się,
więzieniem ciężkiem od lat 3 do 10. ieżeli zaś takowe proste morderstwo popełnione zostało na
krewnych w linii wstępney, zstępney, lub na małżonku, czyli to samego mordercy, czyli którego ze
współwinnych, a takowy stosunek pokrewieństwa był zbrodniarzom wiadomy; albo ieżeli morderstwo
zdradzieckie, rozbóynicze, lub nasadzone dokonane zostało, rzeczeni wspólnicy więzieniem warownem od
lat 10 do 20
ukarani będą, i kara ta pręgierzem zaostrzoną bydź powinna.

Artykuł 117.
Kara za usiłowanie morderstwa prostego.
Za morderstwo proste usiłowane ale niedokonane, tak sprawcy iako i współsprawcy czynu, więzieniem,
ciężkiem od 3 do 10 lat ukarani zostaną; wspólnicy zaś podług przepisów księgi II. karani będą.

Artykuł 118.
Kara za usiłowanie morderstwa zdradzieckiego; rozbójniczego lub nasadzonego.
Za morderstwo zdradzieckie, rozbóynicze, nasadzone, tudzież za morderstwo na krewnych w linii
wstępney, zstępney, na małżonku sprawcy albo współwinnych, usiłowane lecz niedokonane, tak sami
sprawcy iako i współsprawcy czynu więzieniem warownem od lat 10 do 20 ukarani, i zaostrzenie
pręgierzem nastąpić powinno; wspólnicy zaś karę więzienia ciężkiego od lat 3 do 10 poniosą.

Artykuł 119.
Morderstwo proste usiłowane z okolicznościami obciążaiącemi.
Jeżeli morderstwo proste usiłowane niedokonane, ściągnie na osobę uszkodzonego niebezpieczeństwo
życia, nieuleczoną chorobę, lub z choroby pochodzącą niemoc, ciężkie kalectwo, lub wątpliwe do
uleczenia pomieszanie zmysłów, na ówczas sprawca i współsprawcy czynu, na więzienie warowne od lat
10 do 20 wspólnicy zaś na więzienie ciężkie od lat 3 do 10 skazani bydź maią.

Artykuł 120.
Morderstwo zdradzieckie, rozbójnicze lub nasadzone, usiłowane a niewykonane z okolicznościami
obciążaiącemi.

Morderstwo zdradzieckie, rozbóynicze lub nasadzone, usiłowane a niedokonane w przypadku tychże
samych w poprzedzaiącym artykule wyrażonych okoliczności, iak morderstwo dokonane, uważane i karane
będzie.

Artykuł 121.
Morderca dobrowolnie od przedsięwzięcia odstępuiący.

Mordercy od usiłowanego morderstwa z własnych pobudek odstępuiący, podług przepisów księgi II.
karceni będą.

Artykuł 122.
Dzieciobójstwo.
Matka która dziecię swoie zaraz przy porodzeniu umyślnie zabiia, albo rozmyślnie przy porodzeniu
umrzeć mu dopuści, ieżeli dziecię z prawego łoża spłodzonem było, więzieniem warownem na całe życie
ukaraną zostanie; ieżeli zaś dziecię z nieprawego łoża było, matka zabiiaiąca one karę więzienia
warownego od lat 10 do 20; zrządzaiąca zaś śmierć dziecięciu przez umyślne opuszczenie i pozbawienie
potrzebney pomocy, karę więzienia ciężkiego od lat 3 do 10 poniesie.

Artykuł 123.
Zabóystwo.
Kto bez zamiaru odięcia życia, w zamiarze iednak złośliwym dopuszcza się czynu z którego śmierć
następuie, popełnia zabóystwo.

Artykuł 124.
Kara.
Kara takowego zabójstwa iest więzienie ciężkie od lat 3 do 10 a ieżeli winowayca z zabitym w
blizkiem pokrewieństwie, w oczekiwaniu lub innych stosunkach maiątku, lub w obowiązkach ku zabitemu
szczególnych zostawał, więzienie warowne od lat 10 do 20.

Artykuł 125.
Zabójstwo rozbójnicze.
Jeżeli przy rabunku, który z złoczyńców tak gwałtownego dopuścił się obeyścia, iż śmierć nieodbicie
nastąpiła, za zabóystwo takowe choćby bez zamiaru zabicia spełnione, na wszystkich współsprawców
wykonania zabóystwa, kara śmierci wyrzeczona będzie.

Artykuł 126.
Zabójstwo w kłótni między wielu.
Jeżeli kto w przypadku kłótni i bitwy między wielu osobami wszczętey, zabitym został, każdy który
zabitemu śmiertelny zadał raz, popełnił zabóystwo. Jeżeli zaś śmierć z przyczyny wszystkich zadanych
ciosów nastąpiła, lub oznaczyć nie można kto śmiertelny zabitemu zadał raz, naówczas żaden z nich
iako zabóyca uważanym bydź nie może, lecz wszyscy o targnięcie się na zabitego przekonani, karze za
ciężkie skaleczenie podług działu XVII. podpadną.

Artykuł 127.
Konieczna i sprawiedliwa obrona.
Kto w konieczney potrzebie obrony swego lub innych życia, wolności, albo własności, odpieraiąc
gwałt, napastnika zabiia, żadney nie popełnia zbrodni: atoli potrzeba dowodu albo przynaymniey
gruntowego z okoliczności osób, czasu, tudzież mieysca, wniosku na to, że popełniaiący zabóystwo
zostawał w potrzebie użyć, i tylko konieczney użył obrony.

Artykuł 128.
Przestępuiący granice koniecznej obrony.
Gdy kto w stanie sprawiedliwey obrony, przestąpiwszy granice konieczney potrzeby, zabił napastnika,
podług księgi II. ninieyszego prawa karanym będzie.DZIAŁ XV.
O zbrodni spędzenia płodu.
Artykuł 129.
Spędzenie płodu.
Spędzenie płodu iest czyn maiący za cel umyślne poronienie lub rozwiązanie niewiasty ciężarney
dzieckiem nieżywem.

Artykuł 130.
Spędzenie płodu staie się zbrodnią.
Spędzenie płodu staie się zbrodnią:

a. Kiedy kto bez wiedzy i zezwolenia niewiasty ciężarney umyślnie spędzenie płodu zrządza, lub
zrządzić usiłuie, a razem przez to niebezpieczeństwem życia matce zagraża, lub oney uszczerbek na
zdrowiu przynosi.

b. Kiedy kto spędzenie płodu dla zysku lub w innym złym zamiarze więcey razy zrządzał, choćby osoba
ciężarna na niebezpieczeństwo życia lub utraty zdrowia wystawiona nie była, i choćby o tem wiedziała
i zezwoliła.

Artykuł 131.
Kara.
Zbrodnia ta więzieniem ciężkiem od lat 3 do 10 karaną będzie.

Artykuł 132.
Odesłanie do księgi II.
Spędzenie płodu w okolicznościach art. 130 nieobiętych, podług księgi II. karcone będzie.DZIAŁ XVI.
O porzuceniu dziecka.
Artykuł 133.
Zbrodnia porzucenia dziecka.
Kto dziecko w wieku niemowlęcym, lub kiedy nie iest w stanie samo siebie ratować, celem wystawienia
go na niebezpieczeństwo życia, lub zostawienia onegoż losowi na mieyscu odległem i zwyczaynie przez
ludzi nieuczęszczanym, lub w takich okolicznościach porzuca, iż nie łatwo postrzeżone i uratowane
bydź mogło, i gdy oraz śmierć porzuconego tym sposobem dziecka nastąpiła; na ówczas porzucenie
dziecka staie się zbrodnią.

Artykuł 134.
Kara.
Kara za tę zbrodnie iest więzienie ciężkie od lat 3 do lat 10.

Artykuł 135.
Odesłanie do księgi II.
Jeżeli z porzucenia wyż opisanego śmierć nie nastąpiła, lub dziecko na mieyscu, i w czasie do
uratowania sposobnym porzucone zostało, choćby i umarło, winowayca podług przepisów księgi II
karconym będzie.DZIAŁ XVII.
O ranieniu i skaleczeniu.
Artykuł 136.
Ciężkie ranienie i skaleczenie.
Ciężkie ranienie i skaleczenie iest wtenczas, gdy kto w zamiarze uszkodzenia, zadał drugiemu
niebezpieczną ranę, lub znacznie nadwerężył stan iego ciała, umysłu, lub zdrowia.

Artykuł 137.
Staie się zbrodnią.
Ciężkie ranienie, lub skaleczenie staie się zbrodnią:

a. Jeżeli zadany cios, osobę ranioną na niebezpieczeństwo życia naraził.

b. Jeżeli kto zadanym ciosem o utratę zmysłów albo wieczne na ciele kalectwo przyprawiony został.

Artykuł 138.
Kara.
Kara za tę zbrodnię iest więzienie ciężkie od lat 3 do 10.

Artykuł 139.
Zaostrzenie kary.
Popełnione ciężkie ranienie, albo skaleczenie na krewnych w linii wstępney, tudzież na osobach
względem których raniący w. szczególnych zostawali obowiązkach uszanowania lub podległości, ściągnie
na winowaycę tę samę karę z zaostrzeniem art. 35, w miarę złości, gwałtu i zrządzoney szkody.

Artykuł 140.
Odesłanie do księgi II.
Względem ranienia, lub skaleczenia, pod lżeyszemi okolicznościami popełnionego, księga II.
ninieyszego prawa stanowi.

Artykuł 141.
Wynikłe z ciężkiego ranienia w kłótni zabójstwo.
Ci którzy do zabóystwa w kłótni i bitwie między wielu osobami zdarzonego, iak w art. 126 oznaczono,
należąc, tęż bitwę zrządzili, pierwsze razy zadali, lub w niey dowodzili, pobudzali, więcey czynnemi
byli, więzieniem ciężkiem od lat 3 do 6. ukaranemi zostaną. Inni zaś temi okolicznościami czynu nie
obciążeni, podług księgi II. ninieyszego prawa karceni bydź maią.DZIAŁ XVIII.
O podpaleniu.
Artykuł 142.
Podpalenie.
Podpalenia dopuszcza się ten, kto umyślnie czyn przedsiębierze, z którego, podług iego zamiaru, w
cudzey własności pożar powstał, lub powstać i szkodę zrządzić mógł.

Artykuł 143. (1)
Artykuł 144. (2)
Artykuł 145. (3)
Artykuł 146.
IV. Jeżeli ogień nie wybuchnął, lecz w nocy lub na takiem mieyscu podłożonym był, zkąd za
wybuchnięciem pożar łatwo szerzyć się mógł; albo ieżeli zachodziły okoliczności, iż życie ludzkie na
niebezpieczeństwo oczywiste wystawione bydź mogło zbrodniarz więzieniem ciężkiem od lat 3 do 10
ukaranym będzie,

Artykuł 147. (4)
Artykuł 148.
Palenie lasów.
Kto złośliwym zamysłem przez pożar niszczy cudze lasy, więzieniem, ciężkiem od lat 3 do 10 a gdyby
wielka ztąd szkoda wynikła, więzieniem warownem od lat 10 do 15 ukaranym będzie.

Artykuł 149.
Palenie swey własności.
Kto swą własność podpala w zamiarze aby własność cudzą na niebezpieczeństwo pożaru i skutki
szkodliwe wystawił, podług okoliczności w powyższych artykułach wytkniętych, karę tamże oznaczoną
poniesie.

Artykuł 150.
Kto własność swoią podpala, nie w celu aby tym czynem cudzą na niebezpieczeństwo pochłonienia
ogniem wystawił; lecz aby polegaiące na swey podpaloney własności, trzeciey osoby prawa nadwerężył,
lub kogo w porozumienie czynu podpalenia wprawił, ten nie za podpalenie, lecz za oszustwo karanym
bydź ma.

Artykuł 151. (5)DZIAŁ XIX.
O kradzieży i przeniewierzeniach.
Artykuł 152.
Kradzież.
Kto w chęci zysku cudzą własność ruchomą bez zezwolenia posiadacza zabiera, popełnia kradzież.

Artykuł 153.
Rodzaie kradzieży.
Kradzież iest gwałtowna lub prosta.

Artykuł 154.
Kradzież gwałtowna.
Kradzież gwałtowna iest w tenczas, kiedy sprawca przez przemyślne i trudne przysposobienia, przez
odbicie, wydarcie, wyłamanie, odmykanie zamków lub zaporów, podkopanie się, przez niebezpieczny albo
zuchwały za pomocą drabiny lub zakradnienia się do mieysca przystęp, przez użycie wytrychów lub
innych narzędzi, przez oderznięcie podróżuiącym kufrów, pak, tłómoków, i t.p. takowey dopuszcza się.

Artykuł 155.
Kradzież prosta.
Kradzież prosta iest ta, która bez powyższych okoliczności popełnioną została.

Artykuł 156.
Gwałtowna kradzież staie się zbrodnią;
Gwałtowna kradzież staie się, zbrodnią, albo ze względu na zrządzoną szkodę, albo na rodzay rzeczy
skradzioney, albo na naturę uczynku, albo nakoniec na stosunki osoby złodzieia.

Artykuł 157.
Ze względu na szkodę.
Ze względu na zrządzoną szkodę, gwałtowna kradzież staie się zbrodnią, kiedy takowa szkoda summę
300 zł. przenosi; która to szkoda nie podług korzyści złodzieia, lecz podług straty skradzionego
ceniona bydź ma.

Artykuł 158.
Ze względu na rodzay rzeczy skradzioney.
Ze względu na rodzay rzeczy skradzioney nieuważaiąc na ilość szkody, kradzież gwałtowna iest
zbrodnią, gdy na rzeczy obrządkom i taiemnicom religiynym poświęconey, z obelżywem zhańbieniem
religii spełnioną została.

Artykuł 159.
Z natury uczynku.
Kradzież gwałtowna iest zbrodnią z natury uczynku, bez względu na ilość szkody:

a. Gdy w czasie trwaiącego ognia, wylewu wody, lub w czasie inney pospolitey, albo w szczególności
skradzionego dotykaiącey klęski, popełnioną została.

b. Kiedy złodziey w broń albo inne narzędzia bezpieczeństwu osobistemu zagrażaiące był opatrzony.

c. Kiedy w towarzystwie iednego lub więcęy wspólników kradzież spełnił.

Artykuł 160.
Ze względu na stosunki osobiste złodzieia.
Nakoniec kradzież gwałtowna iest zbrodnią ze stosunku osoby złodzieia:

a. Kiedy kradzież przez służących na swych panach, lub paniach,

b. Przez czeladź rzemieślniczą na swym maystrze, lub przez wyrobników na tym komu się na robotę
naięli, popełnioną została.

Artykuł 161.
Kara.
Kradzież gwałtowna połączona z iedną tylko okolicznością, z tych , które w art. 157, 158, 159, 160
są zawarte, więzieniem ciężkiem od lat 3 do 6 ukaraną będzie.

Artykuł 162.
Jeżeliby kradzież gwałtowna więcey okoliczności w rzeczonych artykułach opisanych łączyła, sprawca
karę więzienia ciężkiego od 6 do 10. lat poniesie.

Artykuł 163.
Jeżeli złodziey przez kradzież gwałtowną, wielką i przez siebie wynadgrodzić się nie mogącą
zrządził szkodę, i więcey iak dwie okoliczności artykułami wyż wspomnionemi obięte, zachodzą, kara
więzienia warownego od lat 10 do 15 z zaostrzeniem pręgierza wyrzeczona bydź ma.

Artykuł 164.
Kradzież prosta staie się zbrodnią.
Prosta kradzież staie się zbrodnią albo ze względu na samą ilość zrządzoney szkody albo ze względu
na ilość szkody wraz z; innemi obciążaiącemi okolicznościami,

Artykuł 165.
Ze względu na samą ilość szkody.
Ze względu na samą ilość szkody, wtenczas iest zbrodnią, gdy za iednym lub więcey razami zrządzona
przez kradzież szkoda zł. 1000 przenosi.

Artykuł 166.
Ze względu na ilość szkody w zbiegu obciążaiących okoliczności.
Ze względu na ilość szkody, przy zbiegu uciążliwych okoliczności kradzież prosta iest wtenczas
zbrodnią, gdy szkoda zrządzona 500 zł. polsk. przenosi, i oraz kradzieży, iedna lub więcey z
następuiących okoliczności towarzyszą:

a. Jeżeli kradzież popełnioną została w towarzystwie iednego lub więcey wspólników.

b. W mieyscu ku czci Boga poświęconem.

c. W rybach po stawach, sadzawkach.

d. W zbożu lub owocach m polu, tudzież w pszczołach, czyto w pasiekach czy w bartcie.

e. W bydle z paszy lub wygonu.

f. W sprzętach rolniczych na polu zostawionych.

g. Jeżeli kradzież w czasie ognia, wylewu wody, lub w czasie iakiey pospolitey, albo w
szczególności skradzionego dotykaiącey klęski popełnioną została.

h. Jeżeli złodziey w broń, lub inne narzędzie bezpieczeństwu osobistemu zagrażaiące był opatrzony.

i. Jeżeli kradzież przez służących na swych panach lub paniach, albo

k. Przez rzemieślników lub wyrobników na swym maystrze, albo na tym komu się na robotę naięli,
popełnioną była.

Artykuł 167.
Kara.
Kara kradzieży prostey tak w artykule 165 iako i 166 opisaney, każdey z osobna, iest więzienie
ciężkie od lat 3 do 6 z dodaniem zaostrzeń w miarę większey liczby okoliczności obciążaiących. Gdyby
zaś kradzieżą zrządzona szkoda złot. 1000 przenosiła, a oprócz tego iednę z okoliczności w artykule
166 wytkniętych, łączyła, kara więzienia ciężkiego od 6 do 10 lat wymierzona, a w miarę większey
liczby tychże obciążaiących okoliczności, podług art. 35 zaostrzona bydź ma.

Artykuł 168.
Kradzież nocną porą.
Kradzież tak gwałtowna iako i prosta nocną porą popełniona, iuż to przedłużeniem czasu więzienia w
stopniu oznaczonym, iuż zaostrzeniami art. 35. postanowionemu, dotkliwiey ukaraną będzie.

Artykuł 169.
Przeniewierzenie się:
Kto z powodu sprawowania publicznego urzędu, lub na mocy szczególnego od zwierzchności zlecenia,
powierzoną sobie rzecz w gotowiźnie iakieykolwiek wartości, umyślnie na własny użytek zatrzymuie,
albo sobie przywłaszcza, ten zbrodnię przeniewierzenia się w urzędzie popełnia.

Artykuł 170.
Kara przeniewierzenia się.
Kara zbrodni przeniewierzenia się iest ciężkie więzienie od lat 3 do 10 ieżeliby zaś z
przeniewierzeniem się oprócz szkody łączyły się okoliczności obciąźaiące, na ten czas w miarę
okoliczności obciążających kara więzienia warownego od lat 10 do 20 wyrzeczoną bydź powinna.

Artykuł 171.
Drugi rodzay zbrodni przeniewierzenia.
Zbrodnię przeniewierzenia się prywatnego ten popełnia, który przy iakieykolwiek sposobności, i
przez kogobądź powierzone sobie dobro w summie 1000 zł. polsk. przenoszącey, na swóy użytek
zatrzymuie, lub sobie przywłaszcza.

Artykuł 172.
Kara.
Przeniewierzenie takowe więzieniem ciężkiem od lat 3 do 6. a w przypadku okoliczności szczególniey
obciężaiących, od 6 do 10 lat ukarane będzie.

Artykuł 173.
Odesłanie do księgi II.
Względnie kradzieży i przeniewierzeń pomnieyszych, tudzież względem kradzieży leśnych, złpolsk.
1000 wartości nieprzenoszących; niemniey względem zabierania ruchomości między małżonkami, rodzicami
i dziećmi iak długo wspólnie żyią, wydarzyć się mogących, iako też względem uczestnictwa kradzieży i
przeniewierzenia się, niemniey względnie zamierzoney a niedokonaney kradzieży, księga II.
ninieyszego prawa stanowi.

Artykuł 174.
Kradzież i przeniewierzenie się bezkarne.
Wszelka kradzież i każde przeniewierzenie się karanem nie będzie i żadnemu dochodzeniu nie podlega,
skoro winowayca wprzód nim zwierzchność o iego czynie wiadomość poweźmie, całą zrządzoną szkodę
wynagrodzi.DZIAŁ XX.
O zbrodni rabunku.
Artykuł 175.
Zbrodnia rabunku.
Rabunku dopuszcza się ten, kto osobie iakiey w celu opanowania do niey należących lub cudzych
ruchomości gwałt czyni, czyli takowy gwałt czynami, czyli tylko groźbami wykonanym został.

Artykuł 176.
Kara.
Sama niebezpieczna groźba, choćby tylko przez iednego winowaycę uczynioną była i bez skutku
pozostała, więzieniem ciężkiem od lat 3 do 6 ukaraną bydź ma.

Artykuł 177.
Jeżeli zaś groźba w towarzystwie iednego lub więcey sprawców, albo z użyciem broni śmierć
sprawuiącey dokonaną była; albo ieżeli zabór rzeczy nastąpił, kara będzie więzienie warowne od lat
10 do 15 z zaostrzeniem pręgierza; a ieżeli pod temi samemi okolicznościami na gościńcach lub innych
publicznych mieyscach czyn ten zbrodniczy popełnionym został, piętnowanie ma mieysce.

Artykuł 178.
Taż sama kara postanawia się gdy gwałt osobie wyrządzony będzie, chociażby zabór rzeczy
uskutecznionym nie był.

Artykuł 179.
Jeżeliby z przyłożeniem ręki do spełnienia gwałtu na osobie, oraz zabór rzeczy istotnie nastąpił,
kara więzienia warownego będzie od lat 15 do 20 która prócz tego piętnować niem zaostrzoną bydź ma.

Artykuł 180.
Gdyby w czasie rabunku ranienie lub skaleczenie nastąpiło, znaczny uszczerbek osobie przynoszące,
albo gdyby osoba z powodu doświadczonego gwałtu, lub niebezpiecznych gróźb w mocną umysłową
dolegliwość wprawiona była, każdy współsprawca czynu rozbóyniczego na dożywotnie warowne więzienie i
na piętnowanie skazanym zostanie; wspólnicy na więzienie warowne od lat 10 do 20. herszty zaś w tym
samym przypadku śmiercią karani będą.

Artykuł 181.
Odesłanie do księgi II.
Przeciw tym którzy wiedząc iż rzecz łupiestwem nabytą była, takową chociaż w małey ilości albo
wartości, ukrywaią, zbywaią lub nabywaią, księga II. kodexu ninieyszego karę stanowi.DZIAŁ XXI.
O zbrodniach oszustwa i fałszu.
Artykuł 182.
Oszustwo i fałsz.
Kto podstępnemi przedstawieniami albo czynami, drugiego wbłąd wprowadza zamiarem uszkodzenia cudzey
własności, lub nadwerężenia cudzych praw; albo kto w tymże samym zamiarze drugiego niewiadomości lub
błędu na złe używa, ten popełnia oszustwo i fałsz.

Artykuł 183.
Staie się zbrodnią.
Oszustwo i fałsz staie się zbrodnią albo z istoty czynu, albo z ilości zrządzoney szkody.

Artykuł 184.
Z istoty czynu.
Z istoty czynu iest w tenczas zbrodnią, gdy kto zaprzysiężonemi fałszywemi świadectwy, lub
zmyśleniem innych prawnych dowodów, tak dalece sąd wiódł, iż na podstawie tychże świadectw lub
dowodów, niewinny poniósł karę śmierci, lub skazany został na karę więzienia warownego, albo
ciężkiego; fałszywi świadkowie i ci co ich do fałszywego świadectwa uwiedli, lub co dowody
przekonania zfałszowali, albo zmyślili, tę samę karę ponieść maią, na iaką niewinnie przez ich
świadectwa przekonany, osądzony
został, z zaostrzeniem artykułu 28. ieżeli winowaycy na śmierć, tudzież z zaostrzeniem pręgierza i
piętnowania, ieżeli na karę więzienia warownego bądź do czasu, bądź na całe życie skazanemi będą, a
z dodaniem innych zaostrzeń art. 35 obiętych, ieżeli karze więzienia ciężkiego podpadną.

Artykuł 185.
Z ilości szkody.
Oszustwo i fałsz z ilości szkody zrządzoney, wtenczas staie się zbrodnią, gdy szkoda fałszem
zrządzona, lub zamierzona 1000 zł. przechodzi, albo uszkodzonego z maiątku wyzuwa.

Artykuł 186.
Przypadki oszukiwania i fałszowania.
Lubo przypadki oszukiwania i fałszowania, dla wielkiey onych rozmaitości wyliczyć się w prawie nie
dadzą, iednak zbrodnię fałszu ze względu na wyż oznaczoną ilość szkody, ten popełnia:

a. Kto drugiego do złożenia fałszywego w Sądzie świadectwa uwiódł, takowe sam w Sądzie złożył; kto
w sprawie krzywo przysiągł.

b. Kto fałszywie przybrał sobie znaczenie urzędnika publicznego i zmyślił rozkaz zwierzchnich
władz, albo nadane sobie iakoby od tychże upoważnienie;

c. Kto publiczne dokumenta, cechy, próby, stęple lub pieczęcie zmyśla, albo prawdziwe fałszuie.

d. Kto podstawieniem zmyślonych wierzycieli, albo innem podstępnem porozumieniem się; lub też
ukryciem części maiątku swego, prawdziwy stan onegoż przeistacza i uszczupla, na szkodę cudzą.

e. Kto zmyślone prywatne dokumenta sporządza, prawdziwe fałszuie, albo też one umyślnie na szkodę
cudzą usuwa, ukrywa lub niszczy.

f. Kto zmyślone lub zfałszowane papiery publiczne choćby z fałszerzami żadnego nie miał
porozumienia, lecz znaiąc ich fałsz, umyślnie w dalszy bieg puszcza.

g. Kto niedołężności, małoletności, albo niedoświadczenia drugiego, zabobonnemi lub innemi chytremi
omamieniami ku szkodzie onego lub trzeciego nadużywa.

h. Kto przybrał fałszywie cudze imię, stan, albo znaczenie; kto się udaie za właściciela cudzego
maiątku, albo innym fałszywym osłania się pozorem; aby sobie nieprawne zyski przywłaszczył, albo
Komu w maiątku lub w prawach szkodę zrządził, albo onego do popełnienia szkodliwych czynów
przywiódł, których bez takowego podstępu byłby się nie dopuścił.

Artykuł 187.
Kara.
Kto zbrodni tey dopuścił się i razem przez nią szkodę 1000 zł. zrządził, lub mnieyszą nawet, ale
któraby uszkodzonego z maiątku wyzuła, więzieniem ciężkiem od lat 3 do 6. karanym bydź ma.

Artykuł 188.
Jeżeli winowayca zrządził fałszem szkodę, nad wyż oznaczoną ilość daleko znakomitsza, lub dla
uszkodzonego w miarę maiątku onego bardzo dotkliwą i niepowetowaną, lub też gdy popełniający
oszustwo i fałsz szczególney użył zręczności i śmiałości, powinna bydź wymierzona kara więzienia
ciężkiego od lat 6 do 10 a w miarę szkody, niebezpieczeństwa dla uszkodzonego, i w miarę złości
winowaycy, zaostrzona bydź powinna. Gdy zaś oszust lub fałszerz oprócz tych obciążaiących
okoliczności
krzywoprzysięstwo popełniana karę więzienia warownego od 10 do 20 lat zasłużył.

Artykuł 189.
Odesłanie do księgi II.
Oszustwo i fałsze w których powyższe okoliczności nie zachodzą, podług przepisów księgi II. karane
będą.DZIAŁ XXII.
O zbrodni potwarzy.
Artykuł 190.
Potwarz w ogóle.
Potwarz iest w tenczas, gdy kto drugiego o zmyśloną zbrodnię przed zwierzchnością tak pozornie
oskarża, iż obwinienie onegoż stało się powodem urzędowego badania lub poszlakowania prawnego
przeciw obwinionemu.

Artykuł 191.
Potwarz jako zbrodnia uważana i karana.
Potwarz staie się zbrodnią:

a. Jeżeli potwarca szczególnego użył podstępu i chytrości aby obwinienie drugiego o zbrodnię
wiarogodnem uczynić.

b. Jeżeli obwinionego na niebezpieczeństwo poniesienia kary śmierci, lub więzienia warownego za
zmyśloną zbrodnię wystawił.

c. Jeżeli potwarca w szczególnych względem obwinionego zostawał obowiązkach, lub gdy urzędnik w
swym urzędzie potwarzy się dopuścił.

Kara za zbrodnię potwarzy iest więzienie ciężkie od lat 5 do lat 10.

Artykuł 192.
Jeżeli obwiniony o zmyśloną zbrodnię pociągaiącą za sobą karę więzienia warownego lub śmierci, do
aresztu został wzięty i z nabawioney przez to choroby w więzieniu umarł; potwarca na karę więzienia
warownego od lat 10. do lat 15. zasłużył.

Artykuł 193.
Potwarz staie się zbrodnią oszustwa i fałszu.
Jeżeli obwiniony na mocy fałszywych świadectw lub innych dowodów na karę skazany, takową wycierpiał
lub cierpi, zbrodnia ta iuż nie iest potwarzą, ale zbrodnią oszustwa i fałszu, o którey w
poprzedzaiącym dziale iest mowa.

Artykuł 194.
Potworze pomnieysze.
Inne potwarze podług księgi II. karane bydź maią.DZIAŁ XXIII.
O zbrodni wielożeństwa.
Artykuł 195.
Jeżeli osoba w stanie małżeńskim będąca, powtórnie; lub ieżeli osoba wolna z inną w stanie
małżeńskim będącą, wiedząc o tem, śluby małżeńskie zawiera, staie się winną wielożeństwa. Kara za tę
zbrodnię iest więzienie ciężkie od lat 3ch do 6ciu.

Artykuł 196.
Jeżeli przestępca przed osobą z którą w śluby małżeńskie wchodzi, stan swóy małżeński ukrywa i tym
sposobem ią uwodzi, karę tę samą z zaostrzeniem surowszym poniesie.DZIAŁ XXIV.
O zbrodniach i pomory zbrodniarzom daney.
Artykuł 197.
Dane przestępcom pomocy.
Przestępstwo dania złoczyńcom pomocy iuż wyżey w art. 23. ninieyszego kodexu opisane, w tenczas
staie się zbrodnią, gdy kto więźniowi, o którym wiedział iż o zbrodnię na karę śmierci lub więzienia
warownego zasługuiącą iest obwiniony, użytym podstępem lub przemocą sposobność do ucieczki ułatwia,
lub ścigaiącey zbiega zwierzchności przemocą lub podstępem w schwytaniu onego przeszkody stawia,
albo gdy daiący iakimkolwiek sposobem takowym zbrodniarzom i iakiegokolwiek rodzaiu pomoc, do straży
lub
dozoru nad więźniami był obowiązany.

Artykuł 198.
Kara.
Kara za tę zbrodnię iest więzienie ciężkie od lat 5 do lat 10.

Artykuł 199.
Wyięcie krewnych i powinowatych.
Od tey kary wolni są małżonkowie choćby rozwiedzeni, krewni wstępni lub zstępni, brat lub siotra,
powinowaci w tych samych stopniach, ieżeli gwałtownych środków nie użyli; mogą bydź iednak dozorowi
policyi oddani.